'Гэта мы адчуваем'. Міхаіл Жванецкі пра новую 'канфігурацыі ўлады'Галоўны рэдактар ​​"Агеньчыка":

- Напішы, цябе чакаюць!



Думаю, што, акрамя яго, ніхто не чакае.

Усяго дачакаліся.

Улада перавярнулася iншай асобай дагары.


Яна і будзе.

Гэта яна адчувае.

Гэта мы адчуваем.

Мы не выстаўляем.

Тыя, хто вылучаюцца, - вылучаюцца самі.

- Дазвольце мне...

- Мне здаецца, я менавіта той...

Можа быць.

Выбіраць няма з каго.

Парахнее сябе і выпальваць сябе не варта.

Значыць, так і будзем жыць.

Каму зусім невмоготу ад коркі, хай выбірае вольную дарогу і едзе - раптам там вальней...

Я застаюся.

Я ўжо адзін раз застаўся.

Паспрабую ў другой.

Калі вырашуся - позна будзе.

У гэтым я ўпэўнены.

Няма таго, чаго мы хочам, ёсць толькі тое, да чаго мы можам прыстасавацца.

Калі з'явяцца маладыя навукоўцы і інжынеры, публіка ў краіне стане лепш.

Ладзіць агітацыю і бучу?

Залежыць ад характару.

Як і наогул так званае светапогляд.

У нас яго ніколі не было.

Было жаданне зваліць ў другое жыццё.

Гэта і было светапогляд.

Жылі ў Бухенвальдзе, з баямі прарваліся ў Асвенцым.

Мабыць, канцлагер мы перавозім з сабой разам з светапоглядам.

Але тут, дзе мы цяпер, усё ж лепш, чым там, дзе мы былі тады.

Там, каб купіць иПхоне, трэба было скончыць балетнае вучылішча Вялікага тэатра, або МГІМО, або мараходку, або доўга фарцаваў ля ўваходу ў гасцініцу "Інтурыст".

Эміграваць - значыць перавозіць туды ўсе пакуты сумлення, плюс мукі працаўладкавання, плюс прыроджанае русскоязычие.

А падарваць і падарвацца заўсёды паспеем.

Сёння не хапае сапраўднай вялікі агульнай працы, каб кахаць навакольных.

Страцім краіну - будзем любіць адно аднаго.

Нездарма цяпер ужо здаецца, што тады было добра.

Як шкада, што вышэйшым узлётам нашага народа быў Савецкі Саюз.

Але для паляпшэння настрою трэба нешта зрабіць.

Калі наверсе не здолеюць, будзем паляпшаць яго знізу.

Гэта хмулацей.

Ваш, ваш і твой,

Жванецкі.